Zero paczek, zero korespondencji. 41 bis czyli więzienie dla mafiosów

0
1432

fot. więzienie objęte art.41 bis

Artykuł 41 bis, w prawie włoskim zwany jest „twardym reżimem więziennym”. Zostają nim objęci bossowie mafii i najgroźniejsi przestępcy w kraju.

 

Art.41 bis dotyczący administracji więziennej został wprowadzony już w 1975 roku. Wówczas to miał stanowić nadzwyczajny środek w wyniku min. buntów więziennych. Kiedy jednak w 1992 roku zamordowano antymafijnych sędziów, Falcone i Borsellino ustawa została zmieniona.

Nowy artykuł przewidywał, że środki ograniczające mogą zostać wprowadzone, gdy zachodzi poważny niepokój o utrzymanie porządku i bezpieczeństwa. Jego celem było zapobieganie przestępczym stowarzyszeniom, a więc i wymianie wiadomości, pomiędzy więźniami i łamaniu łańcucha dowodzenia między bossami i ich podwładnymi na wolności.

Kilka dni po śmierci Paolo Borsellino , 400 bossów mafijnych zostało przewiezionych helikopterem i wojskowymi transportowymi samolotami z więzienia Ucciardone w Palermo, do więzień o najwyższym stopniu bezpieczeństwa w Ascoli Piceno i Cuneo , a także do wyspiarskich więzień w Pianosa oraz Asinara , gdzie dotkliwość reżimu 41-bis została wzmocniona geograficznym oddaleniem.

System miał na celu całkowite odcięcie więźniów od ich pierwotnego środowiska i oddzielenie ich od byłych współpracowników. Środki ograniczające objęły:

-korzystanie z telefonu;

-wszelki kontakt lub korespondencja z innymi więźniami;

-spotkania z osobami trzecimi;

-otrzymywanie lub wysyłanie sum pieniędzy ponad ustaloną kwotę

-przyjmowanie paczek (innych niż zawierające płótno) z zewnątrz

-organizowanie imprez kulturalnych, rekreacyjnych lub sportowych

-głosowanie lub kandydowanie w wyborach

-udział w zajęciach plastyczno-rzemieślniczych itp.,

Do tego dochodziły także ograniczenia wizyt członków rodziny (raz w miesiącu i odwiedzający mogą komunikować się przez domofon tylko przez grube szyby)

Z biegiem lat system 41-bis został stopniowo złagodzony, w odpowiedzi na orzeczenia sądów krajowych lub zalecenia Europejskiego Komitetu ds. Zapobiegania Torturom.

Trybunał Konstytucyjny potwierdził, że zgodnie z art. 41 bis zachodzi nieprawidłowa ingerencja w prawo do korespondencji ex art. 8 EKPC .Według Trybunału ograniczenia praw konstytucyjnych można określić wyłącznie w drodze uzasadnionej decyzji sądowej, ale nigdy w drodze rozporządzenia ministerialnego.

W 2002 r. Środek 41 bis, stał się stałym elementem kodeksu karnego. Amnesty International jednak wyraziła obawę, że reżim 41 bis może w niektórych okolicznościach stanowić “okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie” więźniów.

/włoska prasa

W czerwcu 2002 r. Około 300 więźniów-mafiosów, ogłosiło strajk głodowy, domagając się zniesienia warunków izolacji i sprzeciwu wobec wniosku Komisji Antyfaszystowskiej Parlamentu o przedłużenie tego środka. Oprócz odmowy jedzenia w więzieniu, więźniowie nieustannie hałasowali metalowymi przedmiotami.

W dniu 27 listopada 2007 r. Europejski Trybunał Praw Człowieka orzekł, że zastosowanie tzw. Reżimu 41 bis naruszyło dwa artykuły Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, a mianowicie art. 6 § 1 (prawo do rzetelnego procesu) oraz art. 8 (prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego). Sąd nie uznał reżimu jako całości, ale ponownie potwierdził prawo do nieocenzurowanej korespondencji z prawnikami i grupami zajmującymi się prawami człowieka. Wyrok był odpowiedzią na pozew wniesiony przez Santo Asciutto, członka znanego kalabryjskiego syndykatu przestępczego “Ndrangheta” , który odbywa karę dożywocia za morderstwo.

 

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here