Mafijne porachunki #08: Zabójstwo „Glinki”, przyjaciela „Nikosia”

Mafijne porachunki #08: Zabójstwo „Glinki”, przyjaciela „Nikosia”

fot. tu zginął Ryszard G./akta śledztwa 

Jest 9 września 1998 roku.Ryszard G. znany jako „Glinka” lub „Tata”, ginie na rogu ulic Paderewskiego i Pola na Wzgórzu św. Maksymiliana w Gdyni. O godz. 9.30. stał przy budce telefonicznej, gdy podszedł do niego młody mężczyzna z pistoletem. Pierwsze dwa strzały padły z odległości półtora metra. Ryszard G. zaczął uciekać – wówczas padły kolejne dwa strzały, które powaliły ofiarę na ziemię. Zabójca podszedł do leżącego i strzelił prawdopodobnie jeszcze cztery razy – w tym raz w głowę. Odgłosy wystrzałów zagłuszała stojąca w pobliżu ciężarówka-śmieciarka. Pracujący przy niej robotnicy, widząc, co się dzieje, uciekli.

 

– Typowa śmierć na zamówienie – komentnowali policjanci. – Bandycki wyrok.

Śmierć Ryszarda G. była dla trójmiejskich organów ścigania wydarzeniem dużej rangi. – Po zabójstwie „Nikosia” rozeszła się pogłoska, że ktoś chce przejąć władzę w przestępczym półświatku Wybrzeża i należy się spodziewać kolejnych trupów – mówił jeden z uczestniczących w śledztwie.

Krótko przed zabójstwem do Komendy Wojewódzkiej w Gdańsku zadzwonił anonimowy mężczyzna, informując o szykujących się zamachach. Miał powiedzieć, że biznesmen Maciej N. „i tak będzie odstrzelony”. Następni w kolejce mieli być: inny biznesmen Mariusz O. i gangster o pseudonimie Zachar. Sam „Nikoś” na krótko przed śmiercią otrzymał kasetę magnetofonową z rozmową nagraną na jakimś bankiecie – dwóch mężczyzn uzgadniało listę osób, które należy „odstrzelić”, by opanować Trójmiasto.

50-letni Ryszard G. od ponad roku wynajmował mieszkanie na drugim piętrze wieżowca przy ul. Moniuszki 11. W sąsiednim wieżowcu mieszka prezydent Franciszka Cegielska. – Ludzie mówili na niego „Mafioso”. Często widziałem go z Ruskimi. Podjeżdżali beemkami, robili zakupy w sklepie i z siatami szli do niego. Wszyscy go tu znali – mówił jeden z jego sąsiadów.

– Trochę kulał. Podobno miał coś z kręgosłupem, dlatego nie mógł prowadzić samochodu – twierdził ktoś inny.

Każdego dnia rano Ryszard G. robił zakupy w sklepach spożywczym i mięsnym obok wieżowca, w którym mieszkał. Po zakupach zazwyczaj przechodził na drugą stronę ulicy Paderewskiego i tam dzwonił z aparatu telefonicznego, umieszczonego na ścianie budynku biur Morskiej Spółdzielni Mieszkaniowej.

Ryszarda G. często widywano, jak rozmawiał przez telefon komórkowy. Nosił go stale przy sobie. Mimo to korzystał z budki telefonicznej. – Na pewno nie z oszczędności – komentował któryś z sąsiadów.

Telefon w kieszeni ofiary dzwonił wiele razy, kiedy martwy mężczyzna kilka godzin po zabójstwie leżał na wznak przed budką. W tym czasie Policja prowadziła oględziny miejsca zdarzenia. Zabezpieczano łuski, które zostały na ulicy i chodniku, ściągano odciski palców z aparatu telefonicznego. Ustalano także numer telefonu i osobę, z którą Ryszard G. rozmawiał w chwili śmierci. Psy tropiące straciły ślad mordercy w okolicy gdyńskiego bulwaru.

Ryszard G. legitymował się podwójnym obywatelstwem – polskim i niemieckim. Długo mieszkał w Niemczech. 9 lat spędził w tamtejszym więzieniu. – Za przestępstwo przeciwko mieniu.

Był znaną postacią w trójmiejskim półświatku. Wiele lat temu wprowadzał do niego , „Nikosia”. Znali się dobrze, byli bliskimi przyjaciółmi. Kilka miesięcy przed zamachem, Ryszard G. obchodził swoje 50. urodziny. Po śmierci „Nikosia” był podobno typowany na jego następcę.

źródło: Gazeta Wyborcza Trójmiasto